တရုတ္ျပည္အေၾကာင္း ဘယ္ေလာက္သိသလဲ (၃)

ေရနံအေပၚ မီခိုေနရေသာ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံ

တရုတ္ႏိုင္ငံ၏ စက္မႈလုပ္ငန္းမ်ား ၁၉၉၀ ခုႏွစ္မ်ားတြင္ အလ်င္အျမန္ တိုးတက္ခဲ့မႈေၾကာင့္ ထိုအခ်ိန္မွစ ၍ တရုတ္တြင္ေရနံ၀ယ္လု္ိအား တျဖည္းျဖည္းခ်င္းျမင့္တက္ခဲ့သည္။ တရုတ္ေခါင္းေဆာင္ပိုင္းကလည္း မိမိႏိုင္ငံ ၏ ေရနံအေပၚ မွီခိုေနရမႈကိုနားလည္သေဘာေပါက္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ေရနံလံုေလာက္စြြာ ရရွိႏိုင္ေရးအတြက္ ၾကိဳတင္အစီအမံမ်ားစြာ ျပဳလုပ္ထားသည္။ တရုတ္အစိုးရပိုင္ ေရနံကုမၸဏီႀကီးမ်ားသည္ ကမၻတစ္၀န္းရွိ ေရနံႏွင့္ သဘာ၀ဓါတ္ေငြ႕ ထြက္ရွိသည့္ ႏိုင္ငံမ်ားႏွင့္ ႏွစ္ရွည္ကန္ထရိုက္စာခ်ဳပ္မ်ား ခ်ဳပ္ဆုိထားသည္။ ေနာက္ထပ္ေရနံ ပိုက္လိုင္းသစ္မ်ား တည္ေဆာက္ၿပီး၊အနာဂတ္စြမ္းအင္ဖူလံုေရးကို တုိင္းျပည္၏အဓိက တာ၀န္အျဖစ္ ေခါင္းေဆာင္မ်ားက ရႈျမင္ၾကသည္။

တရုတ္ႏိုင္ငံတြင္ ျပည္တြင္းအေျခအေန တည္ၿငိမ္ေအးခ်မ္းေရးအတြက္ စီးပြားေရးဆက္တိုက္ ဖြံ႕ၿဖိဳးေနဖို႔ လိုအပ္သည္။ စီးပြားေရးဖြံ႕ၿဖိဳးဖို႔အတြက္ လံုေလာက္ေသာ ေရနံကို ပံုမွန္ရရွိေနဖို႔က အေရးႀကီး ေၾကာင္း တရုတ္ေခါင္းေဆာင္မ်ားက သိျမင္ၾကသည္။ သို႔ေသာ္ေရရွည္တြင္ ပို၍ စိတ္ခ်ရေစရန္အတြက္ ေရနံအေပၚ မွီခိုမႈကိုလည္း အစားထုိုးနည္းပညာမ်ား သံုးစြဲျခင္းျဖင့္ ေလွ်ာ့ခ်ရန္ ၾကိဳးစားလာသည္။ ေနေရာင္ျခည္၊ ေလစြမ္းအင္ႏွင့္ ဘတ္ထရီနည္းပညာ သုေတသနလုပ္ငန္းမ်ားတြင္ ေငြအေျမာက္အျမားရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံထားသည္။ ထုိနည္းပညာသံုးခုတြင္ ရင္းႏွီးထားသည့္ ေငြမွာ ေဒၚလာ ၂၁၈ ဘီလီယံ ရွိသည္။ ထိုပမာဏမွာ ကမၻာေပၚတြင္ အမ်ားဆံုးရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံမႈပင္ ျဖစ္သည္။
တရုတ္ျပည္၏ လ်င္္ျမန္စြာ ေျပာင္းလဲႏိုင္မႈ

ယခင္အခ်ိန္တုန္းကဆိုလွ်င္ တရုတ္ႏိုင္ငံသည္ ကာဘြန္ထုတ္လုပ္မႈ ေလွ်ာ့ခ်ေပးရန္ ေတာင္းဆိုခ်က္မ်ား ကို အစဥ္အၿမဲ ျငင္းပယ္ေလ့ရွိသည္။ ယခုေတာ့ေပက်င္းအစိုးရက ကမၻာႀကီးပူေႏြးမႈသည္ မိမိတို႔ႏိုင္ငံကိုလည္း အမ်ားႀကီးထိခိုက္ႏို္င္ေၾကာင္း သိျမင္လာၿပီး၊ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ့သည္။ တကယ္ေတာ့ တရုတ္ျပည္၏ ေျပာင္းလဲႏိုင္မႈကို အထူးအံ့ၾသစရာမလုိလွပါ။ အတိတ္ကာလတြင္လည္း အေျခအေနက ဖိအားေပးလာလွ်င္ တရုတ္ႏုိင္ငံက အလိုက္သင့္ ေျပာင္းလဲႏိုင္ခဲ့သည္သာ။ ယဥ္ေက်းမႈေတာ္ လွန္ေရးေၾကာင့္
ထိခိုက္ပ်က္စီးမႈမ်ားကို ခံစားရသျဖင့္တရုတ္ေခါင္းေဆာင္ တိန္႔ေရွာင္ဖိန္က စီးပြားေရးတံခါးဖြင့္ လွစ္ဖို႔ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ေနာက္တက္လာမည့္ တရုတ္ေခါင္းေဆာင္သစ္သည္လည္း ေျပာင္းလဲေနသည့္ ကမၻာ့အေျခအေနကို သံုးသပ္၍ ေပၚလစီအေျပာင္းအလဲမ်ား ျပဳလုပ္လိမ့္မည္ဟုေမွ်ာ္လင့္ရပါသည္။

အင္အားၿပိဳင္ဆိုင္မႈျပင္းထန္ဆဲကာလ

၂၀၁၂ ခုႏွစ္တြင္ အေမရိကန္သမၼတေရြးေကာက္ပြဲက်င္းပမွာျဖစ္သလိုတရုတ္ႏိုင္ငံတြင္လည္း ၂၀၁၂ ခုႏွစ္၌ေနာက္တက္လာမည့္ သမၼတအသစ္ကို ပါတီေပၚလစ္ဗ်ဴရိုမ်ားက ေရြးခ်ယ္ၾကမည္ျဖစ္သည္။ ထုိိိထိပ္ပိုင္း ေခါင္းေဆာင္မ်ား သတင္းရပ္ကြက္မွ တစ္စြန္းတစ္စထြက္လာေသာ သတင္းမ်ားအရ ေလာေလာဆယ္ သမၼတ ျဖစ္ႏိုင္ေခ် အရွိဆံုးပုဂၢိဳလ္မွာ ဒုတိယ သမၼတ စီက်င္းပင္ (xi Jinping) ျဖစ္သည္။ သူသည္၂၀၀၃ ခုႏွစ္မွ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္အထိ က်ိက်ီးယန္ျပည္နယ္၏ ပါတီဥကၠ႒အျဖစ္
အမႈထမ္းခဲ့ၿပီး၊အခ်ိန္ခဏတာအတြင္း တိုင္းျပည္၏ ဒုတိယ အျမင့္ဆံုးရာထူးကို ရရွိခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ ပါတီေခါင္းေဆာင္ပိုင္းမ်ားအတြင္း အင္အားၿပိဳင္ဆိုင္မႈ ျပင္းထန္းေနေသာေၾကာင့္ သူတရုတ္သမၼတ တကယ္ျဖစ္ကျဖစ္ကို အေသအခ်ာမေျပာႏိုင္ေသးပါ။ စီက်င္းပင္ကလက္ရွိတြင္ ဒုတိယ သမၼတျဖစ္ေနေသာ္လည္း၊ တရုတ္တပ္မေတာ္တြင္မည္သည့္ရာထူးမွမရရွိေသးပါ။ ထို႔ေၾကာင့္ ပါတီအီလိုက္မ်ားက စက္တင္ဘာတြင္ က်င္းပခဲ့ေသာ ပါတီအေထြေထြညီလာခံတြင္ စီက်င္းပင္ကို ဒုတိယ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ရာထူးသုိ႔ တိုုးျမွင့္ေပးရန္ႀကိဳးစားေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္လည္းတစ္ဖက္ အုပ္စု၏ ကန္႔ကြက္မႈေၾကာင့္ေအာင္ျမင္ျခင္းမရွိခဲ့ပါ။ တရုတ္ႏိုင္ငံတြင္အစဥ္အလာအရ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ခ်ဴအင္လိုင္း လက္ထက္မွစ၍ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္မ်ားသည္ သမၼတတက္ျဖစ္ေလ့မရွုိခဲ့ပါ။ သုိ႔ေသာ္ လက္ရွိ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္၀မ္က်ားေပါင္ သည္ ျပည္သူလူထုႀကိဳက္ႏွစ္သက္မႈ အမ်ားဆံုးရရွိေနၿပီး၊ တရုတ္သမိုင္းတေလွ်ာက္ လူႀကိဳက္အမ်ားဆံုး ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ျဖစ္ေနသည္။ ထိုု႔ေၾကာင့္ ေနာက္ျဖစ္လာမည့္ သမၼတအသစ္သည္ ၀မ္က်ားေပါင္းလည္းျဖစ္ႏိုင္သည္ ဟု ထင္ေၾကးေပးေနၾကသူမ်ားရွိၾကသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ၂၀၁၂ ေရာက္လွ်င္ေတာ့ ကမၻာ့ႏိုင္ငံေရး ေျမမ်က္ႏွာသြင္ျပင္ ဘယ္လိုေျပာင္းလဲသြားမလဲဆိုတာ ေစာင့္ၾကည့္ရဦးမွာ ျဖစ္ပါတယ္။(Newsweek ကေန ေက်ာ္သူဟန္ ဘာသာျပန္ၿပီး Ecovision Journal မွာ ထည့္သြင္းထားတဲ့ ေဆာင္းပါးပါ
ၿပန္လည္ကူးယူေဖာ္ျပပါတယ္
ေက်ာ္သူဟန္Ref: Newsweek